{"id":306,"date":"2015-01-31T08:00:56","date_gmt":"2015-01-31T06:00:56","guid":{"rendered":"http:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/?p=306"},"modified":"2017-04-10T12:06:05","modified_gmt":"2017-04-10T10:06:05","slug":"houdt-de-dialoog-gaande","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/?p=306","title":{"rendered":"Houdt de dialoog gaande…!"},"content":{"rendered":"

Sinds \u201cCharlie Hebdo\u201d (Parijs, 7 januari 2015) horen we het weer met regelmaat: <\/span>\u201cHoudt de dialoog gaande!\u201d <\/i>Een dialoog is toch een gesprek tussen twee of meer personen? \"socrates-quotes-2\"<\/a>Het is in ieder geval geen discussie of debat! Degenen die de dialoog aangaan streven ernaar gezamenlijk te <\/span>ontdekken<\/i>, te <\/span>leren<\/i> en te <\/span>begrijpen<\/i> \u2013 ondanks verschillen in opvatting en overtuiging. De dialoog beoogt, ondanks het verschil in opvatting en overtuiging, te begrijpen en te accepteren en onderscheidt zich in deze van discussie.\u00a0<\/span><\/strong>Kortom: <\/span>dialoog is het ontvankelijk zijn voor de ander.<\/i><\/strong><\/p>\n

Een\u00a0discussie<\/i>\u00a0is een gesprek\u00a0\u2013 of andere vorm van\u00a0communicatie \u2013 tussen twee of meer partijen over een bepaald onderwerp, waarbij de partijen elkaar van een bepaald\u00a0standpunt\u00a0proberen te overtuigen<\/i>. Met behulp van argumenten<\/em> proberen de partijen elkaar te overtuigen om uiteindelijk tot een conclusie te komen waar alle partijen het mee eens zijn<\/i>. Een partij kan dus van mening veranderen tijdens een discussie en zich tevreden stellen met een alternatieve (tussen)oplossing, mits hier argumenten voor zijn gegeven. Dit in tegenstelling tot een\u00a0debat<\/i>, waarbij de partijen niet van hun mening wijken.<\/i><\/p>\n

Argumenten<\/h2>\n

Wat is zo\u2019n argument eigenlijk? Een argument is hetgeen wordt aangevoerd om een stelling te bewijzen of te ontkrachten. Argumenten kunnen feiten en\/of meningen <\/i>zijn of een combinatie van de twee. Mensen gaan vaak slordig om met feiten en meningen. Feiten blijken soms niet juist, pertinent onjuist zelfs en geven dan eerder de mening van de spreker weer. Hij of zij zou willen dat het waar is\u2026 Meningen worden soms als feiten gebracht of op intimiderende wijze aan de luisteraar opgedrongen. Er bestaat een belangrijk verschil tussen feiten en meningen dat hieronder met voorbeelden wordt ge\u00efllustreerd.<\/p>\n

Feiten k<\/b>un je bewijzen of controleren: <\/strong>‘Deze laptop kost \u20ac219,- bij Paradigit.’<\/em>
\nOver feiten kun je niet van\u00a0mening verschillen:\u00a0<\/strong>‘Van\u00a0regen word je nat.’<\/em>
\n<\/i>Feiten kun je opzoeken: <\/strong>‘De aanslag op de redactie van Charlie Hebdo vond plaats op 7 januari 2015.’<\/em><\/p>\n

Een mening g<\/b>eeft weer wat jij vindt. Een ander kan hierover heel anders denken: <\/strong>‘Ik vind korfballen een gave sport.’<\/em>
\nEen mening<\/b> is een ‘standpunt’: <\/strong>‘Ik vind het belangrijk\u00a0dat er meer vrouwen op leidinggevende posities zijn.’<\/em><\/p>\n

Natuurlijk respecteer ik u als mens. Daarbij hoort het respect voor het kunnen hebben van een andere, wellicht afwijkende mening. Met uw mening hoef ik het overigens niet eens te zijn. \u201cIk vind, ik vind, ik vind\u2026\u201d<\/em> Wat u vindt mag u houden, zeggen wij dan. Degene die nooit van mening is veranderd, heeft nooit iets bijgeleerd (vind ik). De discussie is begonnen!<\/p>\n

De dialoog<\/h2>\n

De dialoog is anders. <\/b>Een\u00a0dialoog<\/i>\u00a0is een\u00a0gesprek\u00a0tussen twee of meer personen. Men beschouwt het evenwicht in het gesprek als eigen aan de dialoog. Alle partijen komen evenwaardig aan bod en hebben de kans hun standpunt of gevoelens naar voren te brengen. In de regel is een dialoog ook verrijkend, omdat men van de ander iets leert of omdat er de tijd is genomen goed naar elkaar te luisteren, zelfs actief luisteren. Actief luisteren<\/i>\u00a0is een gestructureerde manier van luisteren en reageren. Het verlegt de aandacht op de spreker in die zin dat het eigen referentiekader en de daarbij behorende oordelen worden uitgeschakeld. Het is belangrijk om het gedrag en de lichaamstaal van de spreker te observeren. Na het gezegde kan de luisteraar de woorden van de spreker kort en bondig samenvatten. De luisteraar hoeft het overigens niet eens te zijn met de spreker. In\u00a0emotioneel\u00a0geladen communicatie kan de actieve luisteraar zich richten op de gevoelens van de spreker door bijvoorbeeld de onderliggende emotie te beschrijven: \u201cJe lijkt kwaad van binnen\u201d<\/em>\u00a0of\u00a0\u201cJe lijkt gefrustreerd te zijn\u201d.<\/em><\/p>\n

Satire<\/h2>\n

Een interessante vorm<\/i> om feiten en meningen te ventileren is satire<\/em>. Als ik op Wikipedia kijk dan lees ik: \u201cSatire\u00a0<\/i>is een kunstvorm waarbij vaak op humoristische wijze\u00a0maatschappijkritiek\u00a0wordt gegeven. De kritiek kan geleverd worden via\u00a0parodie,\u00a0ironie,\u00a0sarcasme,\u00a0pastiche\u00a0en\u00a0karikatuur. De doelwitten kunnen personen, politici,\u00a0tradities,\u00a0religie, kunstenaars, entertainers, media, normen, waarden en trends\u00a0zijn.\u201d<\/p>\n

\"erasmus\"<\/a>Nederland kent een lange traditie op het gebied van satire van het boek\u00a0Lof der Zotheid<\/i> door Desiderius Erasmus<\/strong>\u00a0(1511) tot de huidige NRC-columns van Youp van \u2019t Hek<\/strong><\/em>. In de jaren zestig en zeventig van de 20ste eeuw had Nederland diverse spraakmakende televisieprogramma’s, waaronder Zo is het toevallig\u2026 <\/i>In de jaren tachtig werd televisie satire vooral vertegenwoordigd door\u00a0Kees van Koote<\/strong>n\u00a0en\u00a0Wim de Bie<\/strong>. Na een tijdelijke stilte in het medialandschap is de draad rond de eeuwwisseling weer opgepakt in programma’s als\u00a0Koefnoen<\/i>.<\/p>\n

Niet alle satire is humoristisch bedoeld. Sommige satires zijn zo agressief en scherp dat ze vooral willen provoceren <\/i>of tot actie aanzetten<\/i>. Juist om die reden zijn door de geschiedenis heen veel satirici vervolgd door de overheid. Begin 2015 hebben redactieleden van Charlie Hebdo in Parijs hun provocerende en soms kwetsende satire met de dood moeten bekopen \u2013 door een daad van extremistisch geweld. In onze rechtsstaat is spotten niet strafbaar. Beledigen en kwetsen kunnen soms wel strafbaar zijn. Zo\u2019n belediging moet dan wel in de openbare ruimte hebben plaatsgevonden omdat de bewijsvoering anders erg lastig wordt (mijn woord tegen jouw woord<\/em>). Wanneer we kwetsen defini\u00ebren als blesseren, verwonden, letsel toebrengen of traumatiseren dan voelt dat niet goed, pijnlijk zelfs en is dus strafbaar. Pijnlijk kan het ook zijn als ik door satire in mijn ziel ben getroffen<\/em>\u2026 In onze rechtsstaat is in zo’n geval de rechtsgang de enig juiste route. De rechter zal vervolgens uitspraak doen. Eigenrichting mag nooit onze leidraad zijn en al helemaal niet kalasjnikovs!<\/p>\n

Respect versus Ontzag<\/h2>\n

Stefan Paas<\/strong>, hoogleraar missiologie aan de Theologische Universiteit Kampen schreef in de NRC van 19 januari jl.: \u201cHet is een teken van kracht, niet van zwakte, wanneer schrijvers en tekenaars zich beheersen. (\u2026) We zouden het \u2018recht\u2019 hebben om te kwetsen of blasfemisch te zijn. Alsof het kwetsen van je medemensen de essentie zou zijn van het recht op vrije meningsuiting. Nonsense natuurlijk: de mogelijkheid om anderen te kwetsen is een onvermijdelijk en betreurenswaardig gevolg van die vrijheid, niet de kern ervan.\u201d<\/em><\/p>\n

Hier komen normen en waarden aan de orde. Het is niet verkeerd om andere mensen met respect tegemoet te treden en van andere mensen te verwachten ook jou met respect te bejegenen. Een belangrijke rol daarbij spelen zelfrespect, zelfvertrouwen en zelfverzekerdheid \u2013 je zelfbeeld dus. Hoe sterker dit zelfbeeld is, hoe minder snel jij anderen (en wellicht jezelf) zult willen bespotten, beledigen of kwetsen. Respect wil ik niet verwarren met ontzag. Juist satire kan geweldig helpen bij het aan de kaak stellen van misstanden bij kerkelijke, wereldse en andere gezagsdragers \u2013 wij mogen hen (en onszelf) nooit ontzien. \"Lof<\/a>De Lof der Zotheid<\/em> doet niet anders! Ieder mens moet ter verantwoording kunnen worden geroepen en gevraagd kunnen worden om rekenschap af te leggen. Paas stelt: \u201cAls er geen sprake is van mededogen, inlevingsvermogen en\u00a0 de behoefte om de boel bij elkaar te houden, dan leidt kwetsende taal alleen een nieuwe cyclus van vernederingen en geweld in.\u201d<\/em>\u00a0Hoewel Paas als theoloog hier misschien te kort door de bocht gaat, wil \u00edk wel stellen: respect ja, ontzag nee. Geweld \u2013 uitsluitend toegestaan als staatsmonopolie binnen een rechtsstaat \u2013 moet te allen tijde worden vermeden.<\/p>\n

Peter Block<\/strong>, een Amerikaanse auteur, adviseur en spreker schrijft in zijn boek \u201cThe answer to How is Yes\u201d<\/em>: \u201cDe kwaliteit van je mens voelen ontstaat als we leven naar onze waarden. Elk mens wordt op een unieke wijze aangesproken door een reeks waarden, bijvoorbeeld:<\/em><\/p>\n

Liefde \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Samenwerking<\/em>
\nVrijheid \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Rechtvaardigheid<\/em>
\nMededogen \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Verzoening<\/em>
\nGeloof in een opperwezen \u00a0 Creativiteit<\/em>
\nIntegriteit \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0Zorg voor de volgende generatie<\/em>
\nGelijkheid<\/em><\/p>\n

Block vervolgt: \u201cHet feit dat we vrij zijn, zorgt voor onoplosbare problemen. De wens om al onze problemen oplosbaar te beschouwen, is een aanslag op onze vrijheid. We geloven dat we het kwaad kunnen wegnemen (\u2026). Dus onderschatten we de kracht van het kwaad en ontkennen we de verlossende aard van strijd.\u201d<\/em><\/p>\n

En vervolgens herinnert hij ons nog eens aan de Derde\u00a0Wet van Newton: \u201cOns rest weinig meer dan een paradox: de notie dat er voor ieder idee een tegengesteld idee bestaat dat ook juist is.\u201d<\/em><\/p>\n

Is de sociaal architect een vrouw?<\/h2>\n

In zijn boek beschrijft Block vier archetypen: \u201cde technicus<\/strong>, de econoom<\/strong>, de kunstenaar<\/strong> en de architect<\/strong>. De technicus en de econoom vertegenwoordigen de mentaliteit die de cultuur domineert. De kunstenaar is steeds minder aanwezig. De mentaliteit en de rol van de sociaal architect vormen een manier om de bijdragen van de technicus, de econoom en de kunstenaar te integreren. De sociale architectuur dient als metafoor voor de rol die we allemaal moeten helpen vervullen wanneer we samen met de mensen om ons heen willen doen wat voor ons het belangrijkste is.\u201d<\/em><\/p>\n

De dialoog moet dus voortduren om te ontdekken<\/em>, te leren<\/em> en te begrijpen<\/em>. De dialoog tussen de technicus (\u201choe gaan we dit doen?\u201d), de econoom (\u201cwat kost dat?\u201d) en de kunstenaar (\u201cwelke vorm gaat dit aannemen\u201d) moet gaande worden gehouden onder de bezielende leiding van onze sociaal architect<\/em>. Ik vermoed dat onze vrouwen daartoe het beste zijn uitgerust. Kom op vrouwen, neem de leiding over van die tot de tanden toe bewapende testosteron-mannetjes, inclusief hun kalasjnikovs waarmee geen dialoog gevoerd lijkt te kunnen worden\u2026 Een uitdaging die vrouwen als geen ander kunnen oppakken!<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Sinds \u201cCharlie Hebdo\u201d (Parijs, 7 januari 2015) horen we het weer met regelmaat: \u201cHoudt de dialoog gaande!\u201d Een dialoog is toch een gesprek tussen twee of meer personen? Het is in ieder geval geen discussie of debat! Degenen die de dialoog aangaan streven ernaar gezamenlijk te ontdekken, te leren en te begrijpen \u2013 ondanks verschillen […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/306"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=306"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/306\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":869,"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/306\/revisions\/869"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=306"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=306"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.rovosmanagement.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=306"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}